بدين وسيله سرور و شادى خلايق عود مىنمايد . بنابراين [ ياء ] آن در اصل [ واو ] بوده و سپس به ياء منقلب شده است و طبق قاعده مرسومه جمع آن بايد [ اعواد ] باشد ، ولى بر خلاف قياس [ اعياد ] آمده و وجه خلاف قياس بودنش آن است كه در جمع كلمات بايد حروف به اصل خود برگردند ولى در اين كلمه خلاف قاعده را به آن جهت ملتزم شده‌اند كه چون [ يا ] در مفرد لازم الاستعمال بوده پس گويا اصلى و غير عارضى است و ديگر به جهت فرق و تميزش از جمع ( عود ) بضمّ عين به معناى چوب زيرا جمع اين كلمه بر [ اعواد ] است . قوله : منها صلوة العيدين : ضمير در [ منها ] بصلوات واجبه راجعست . قوله : عوائد اللّه تعالى فيه على عباده : ضمير در [ فيه ] به يوم العيد راجعست و كلمه [ عوائد ] جمع عائده به معناى عطايا مىباشد . قوله : بعوده : يعنى بعود عيد . قوله : و يائه منقلبة عن واو : يعنى ياء در كلمه [ عيد ] . قوله : و جمعه على اعياد : ضمير در [ جمعه ] به عيد راجع است . قوله : و التزموه كذلك : ضمير منصوبى در [ التزموه ] به عيد راجع بوده و مقصود از كلمه [ كذلك ] اينست كه جمعش بر اعياد بيايد . قوله : و تميّزه عن جمع العود : يعنى و لتميّزه عن جمع العود ضمير در [ تميّزه ] به جمع عيد راجعست . متن : ( و تجب ) صلاة العيدين وجوبا عينيا ( بشروط الجمعة ) العينية ، أما التخييرية فكاختلال الشرائط ، لعدم إمكان